احد حسینی

احد حسینی در ۲۳ مرداد ماه سال ۱۳۲۳ در شهر تبریز متولد شد. دوران کودکی و نوجوانی وی در محله حاجی اللهیار (کوی کوزه گرخانه) سپری شد. در کودکی علاقه زیادی به نقاشی داشت و معتقد است این علاقه و استعداد هنری را از مادرش که در گلدوزی و خیاطی مهارت زیادی داشت به ارث برده است. وی پس از پایان تحصیلات متوسطه، خدمت وظیفه را به صورت سرباز معلم در یکی از روستاهای شهرستان ساری گذراند و در این زمان به مطالعه فلسفه، روانشناسی، جامعه شناسی، هنر و زندگینامه مردان بزرگ علاقمند شد.پس از اتمام خدمت وظیفه به مجسمه سازی علاقمند شد و برای اولین بار نیم تنه هایی از انیشتن، برتراند راسل، دکتر شوایتزر و بتهون ساخت. سپس به تهران رفت و مدتی در کارگاه استاد پرویز تناولی مشغول به کار شد. سرانجام در ۲۸ سالگی به تشویق استاد تناولی و با حمایت مالی برادر خود به ایتالیا رفت و در آکادمی هنرهای زیبای فلورانس به یادگیری هنر پرداخت.

پس از بازگشت به ایران در مسابقات مجسمه سازی تهران شرکت کرد و با وجود این که چند بار در این مسابقات مردود شد، امید خود را از دست نداد و با اراده آهنینی که متاثر از مطالعه کتاب پیروزی فکر در او شکل گرفته بود، سرانجام موفق شد برنده ماکت چهار مجسمه یکی پس از دیگری شده و آنها را در اندازه بزرگ بسازد. پس از سه سال اقامت، تهران را ترک کرد و به تبریز برگشت تا رویایی را که طی دوران هنرجویی در ایتالیا برای خود ساخته بود به واقعیت تبدیل کند. احد حسینی در سال ۱۳۵۴ شروع  به ساختن مجموعه بزرگ مجسمه های زندگی و مسائل آن کرد که ۵ سال به طول انجامید.

استاد احد حسینی بین سال های ۱۳۵۸ تا ۱۳۶۰ چهار نظریه در مورد صلح جهانی به صورت دیا فیلم تهیه نمود که یکی از آنها در سازمان خلع سلاح استکهلم و بقیه در سازمان جهانی یونسکو و همزمان با اولین نمایشگاه وی در معرض نمایش عموم قرار گرفت. وی نظریه ای نیز در باب هنر دارد که در آن هنر را به معنی هارمونی تعرف کرده و جدولی فرضی برای ارزیابی آثار هنرهای تجسمی ارائه داده است.

احد حسینی در سال ۱۳۶۲ به کشور ترکیه عزیمت نمود و یک سال در دانشگاه استانبول حضور داشت و قبل از ترک آنجا مجسمه ای عظیم در آن دانشگاه به یادگار گذاشت.

سپس  به فرانسه سفر کرد و توانست وارد مدرسه عالی آرت دکوراتیو پاریس شود و به مدت ۶ ماه به صورت دانشجوی آزاد زیر نظر استاد ایلیو سینوری به یادگیری مجسمه سازی مدرن مشغول شد.وی در تابستان سال ۱۳۶۷ موفق شد در مسابقه ای که تلوزیون فرانسه  جهت ساخت تعدادی صورتک برگزار نموده بود، از بین ۱۲ نفر برگزیده شده و طی ۵ ماه بیش از ۶۰ صورتک برای این برنامه تلوزیونی ساخت.

استاد احد حسینی طی ۱۵ سال اقامت خود در فرانسه ۱۲ نمایشگاه انفرادی از آثار خود برگزار نمود که اولین آن ها در سازمان جهانی یونسکو برگزار گردید و در نمایشگاه های جمعی فراوانی نیز شرکت کرد. طی این مدت در مصاحبه های تلوزیونی فراوانی شرکت نمود و تشویق نامه ها و جوایزی زیادی نیز کسب کرد. سرانجام پیش از عزیمت به ایران با مجموعه داری ایرانی به نام همایون مینوئی آشنا شد. مینوئی تمام آثار احد حسینی را خریداری نمود و برای آثار وی نمایشگاههای معتبری نیز برگزار نمود.

استاد حسینی در زمستان سال ۱۳۷۸ به تبریز بازگشت و پس از آنکه شعری که خود سروده بود بر دیوار کارگاه خود آویخت، فعالیت هنری خود را در تبریز آغاز نمود.

قیرمزی داغلارین اتگینده ( در دامن کوه های سرخ)

آنادان اولدوم تبریزده (از مادر زاده شدم در تبریز)

چیخ میا جاغام بو شهردن (این شهر را ترک نخواهم کرد)

عزیز تبریزیم عزیز تبریزیم (تبریز عزیزم تبریز عزیزم)

منابع بیشتر برای مطالعه در زمینه زندگی و اثار استاد احد حسینی:

مستند من، انیشتین، مونالیزا در مورد زندگی استاد احد حسینی:

 

منبع: کتابچه ها، بروشورهاف فیلم ها و تصاویر دریافتی ازاستاد احد حسینی