عمارت ائل گلی

مجموعه بزرگ ائل گلی که در جنوب ‏شرقی تبریز واقع شده است، از قدیم‏ الایام یکی از زیباترین تفرجگاه‏های قدیمی این شهر بوده است. درباره‏ وجه تسمیه‏ آن، دلیل خاصی در دست نیست ولی احتمال دارد نامگذاری آن به دلیل شاه و شاهزاده بودن بانیان آن یا بزرگ بودن استخرش بوده باشد. نام این مرکز پس از انقلاب سال ۵۷ به “ائل گلی” به معنای “استخر مردم” تغییر یافت.

متاسفانه نخستین بانی این مجتمع تفریحی معلوم نیست اما با توجه به شواهد، احتمال می‏رود یادگاری از دوران “آق قویونلوها” یا حتی قبل از آن باشد. احداث باغ‏هایی که دارای کوشکی در میان دریاچه بودند، در دوره‏ گورکانیان در هند رایج بود و با توجه به تبادلات فرهنگی بین ایران و هند در دوره صفویه، می‏توان حدس زد که این باغ‏ها در آن دوره ساخته شده باشد. البته سابقه‏ احداث چنین باغ‏هایی در “جعفربن محمد بن حسن جعفری” به دوره‏ پیش از صفویه مربوط می‏شود.

شاهزاده قهرمان میرزا پسر هشتم نایب‏السلطنه عباس میرزا، هنگام فرمانروایی در تبریز به تعمیر استخر آن همت گماشت و قصد داشت بنا را کاخ ییلاقی خود قرار دهد که قبل از اتمام کار تزئینات بنا درگذشت و عمارت متروک ماند. در بهار سال ۱۳۰۹ هجری شمسی، شهردار وقت “محمدعلی خان تربیت” دست به تعمیر و بازسازی این عمارت زد و این مکان از اواخر اردیبهشت ماه آن سال، به صورت گردشگاه عمومی شهر درآمد. در سال ۱۳۴۶ هجری شمسی، به علت کثرت رطوبت و فرسودگی بنا، عمارت تخریب و سپس تا سال ۱۳۴۹ هجری شمسی جای آن با همان طرح جالب قبلی ولی در دو طبقه،عمارتی جدید ساخته شد و شهردار وقت تبریز “دکتر حمید وارسته” و استاندار وقت تبریز “مهندس سرلک” در زیباسازی آن بسیار کوشیدند. طی سال‏های اخیر پروژه های متعددی در جهت افزودن به وسعت این مرکز طبیعی تفریحی اجرا شده است و هم اکنون به یکی از بزرگترین پارک‏های سطح کشور تبدیل شده است.

آدرس: ایران – آذربایجان شرقی – تبریز- بلوار ائل گلی