عمارت ساعت

عمارت شهرداری تبریز یکی از بناهای تاریخی و افتخارآمیز شهر تبریز است که در بالای آن، برج ساعتی با شکوه و چهاربعدی که از چهار سوی شهر قابل رویت است. این عمارت در مرکزی‌ترین نقطه‏ی شهر در زمینی به مساحت ۹۶۰۰ مترمربع و زیربنای ۶۵۰۰ مترمربع در سال‌های ۱۳۱۴ تا ۱۳۲۰ هجری شمسی در محل گورستان متروکه‏ی کوی نوبر  و در سه طبقه ساخته شد. طنین برج ساعتی با ارتفاع ۳۰/۴ متر، هر ۱۵ دقیقه و در سال‌های گذشته هر ساعت یکبار در شهر شنیده شده است. سه شنبه چهارم شهریور ۱۳۲۰ هجری شمسی، ارتش روسی پس از در هم شکستن مقاومت عده‏ای از سربازان، تبریز عملاً به تصرف ارتش سرخ درآمد. نیروهای روسی وقتی به مرکز شهر رسیدند، زنگ ساعت شهرداری ساعت ۲ بعد از ظهر را اعلام داشت؛ سربازی به طرف ساعت آتش گشود و زنگ خاموش شد.گفتنه‏اند یکی از زنگ‏های پر قدرت ساعت از آن به بعد دیگر کار نکرد.

کار احداث این عمارت در سال ۱۳۱۴ در زمان شهرداری حاج ارفع‌الملک جلیلی” و با نظارت مهندسان آلمانی و طبق ساختمان‌های آلمانی قبل از جنگ جهانی دوم آغاز شد. معمار این عمارت “محمد معمار” نام داشت که اهل تبریز و مورد تائید مهندسان آلمانی بود تمام درب‏ها و پنجره‏های چوبی عمارت توسط “تقی خان صندلچی” و پسرش ساخته شد و نمای بریون عمارت شهرداری که از سنگ های تراش خورده معدن سنگ “اسپراخان” است، توسط “حاج حمید صادقزاده نوبری” به انجام رسدیه است. نقشه‏ی هوائی عمارت به‌ طرح یک عقاب در حال پرواز شباهت داشته و دیوارهایی از جنس آجر و ملات ماسه و آهک دارد. در این دوران، عده‏ای از مخالفان عمران و آبادانی تبریز با استفاده از اخبار غالب در مورد کوره‏های آدم‏سوزی هیتلر، چنین شایع کردند که دولت به کمک مهندسان آلمانی و همکاری شهرداری تبریز قصد دارد در مکان گورستان نوبر بنایی جهت سوزاندن مردگان و اموات شهر بسازد. این شایعات باعث ایجاد مزاحمت مردم عادی برای مهندسان در زمان ساخت عمارت شد ولی در نهایت عمارت زیبا ساخته شد.

 

 

آدرس: میدان شهرداری (ساعات قاباقی) – تقاطع خیابان امام خمینی و ارتش

 

برای دیدن تصاویر پانوراما از عمارت ساعت کلیک کنید.