موزه عصر آهن

در سال ۱۳۷۷ هجری شمسی و در پی خاک‏برداری در محوطه‏ مسجد کبود، محوطه‏ باستانی متعلق به هزاره‏ اول قبل از میلاد کشف شد و از طرف سازمان میراث فرهنگی عملیات حفاری در محل انجام گردید و ۴۰ قبر باستانی همراه با اشیاء مربوط به اجساد  شامل ظروف سفالی خاکستری، نخودی و آلات سنگی فلری بدست آمد. کشف این محل بیانگر قدمت شهر تبریز تا سه هزار سال قبل از میلاد می‏باشد.

این قبور مربوط به عصر آهن ۲، حدود سال‏های ۸۰۰ تا ۱۲۰۰ پیش از میلاد هستند و در سطح تقریبی ۱۰ متر پایین‏تر از سطح خیابان امام قرار دارند و در لایه‏ی ۲۸ خاک کشف شده‏اند. تدفین اجساد در این مقابر به استثنا اجسادی که تدفین ثانویه داشته ‏اند، جنینی بوده است. جهت تدفین شرقی غربی و صورت اجساد به سمت شمال است. چون اعتقاد این خلق به خورشید بوده، اجسادی که قبل از ظهر دفن می‏شدند به سمت شرق و اجسادی که بعد از ظهر دفن می‏شدند به سمت غرب بوده است و صورت جسد به سمت شمال قرار می‏گرفت.

این مردم به زندگی پس از مرگ عتقاد داشتند و به همین جهت کنار اجساد، وسایل و ابزاری را دفن می‏کردند. داخل قبور ظروف سفالی وجود دارند که داخل آن‏ها را با مواد غذایی و آشامیدنی پر می‏کردند. تعداد سفال‏های داخل قبور و شیوه‏ ساخت و تزئین‏ دار یا ساده بودن آنها به طبقه‏ اجتماعی اجساد مرتبط است. در قبور زنان، اشیاء زینتی از جمله گردنبند، دستبند و انگشتر مفرغی و در قبور مردان، ابزار جنگی چون سرنیزه مفرغی،  خنجر  و درفش قرار می‏دادند.

اکثر اجساد دفن شده در این قبور در سنین جوانی بوده‏ اندو جسد نوزاد و جنین هم در میانشان پیدا می‏شود. جنسیت و سن اجساد به صورت دقیق بررسی نشده است اما حتمی است که این محل، مکان مقدسی برایشان بوده است. سطح گورها با هم متفاوت است و اجساد در یک سطح و عمق خاص دفن نشده ‏اند و شاید این مکان حالت تپه مانند داشته ست.