مقبره الشعرا

مقبره‏ الشعرای تبریز در “محله‏ سرخاب”، خیابان ثقه الاسلام و ضلع شمالی “بقعه‏ سید حمزه” واقع است. بنای یابود زیبایی با تاسیسات گردشگری به نام مقبره ‏الشعرا در این محل ایجاد گردیده که آرامگاه یکی از بزرگترین شاعران معاصر کشورمان “شهریار” در آن قرار دارد.

 

از مقبره‏ الشعرا تا قبل از قرن هشتم نامی برده نشده است و قدیمی‏ ترین تذکره‏ فارسی یعنی “لباب‏ الالباب محمد عوفی” که ظاهراً در سال ۶۱۸ هجری قمری تالیف شده و شرح حال شاعران قدیم مانند “خاقانی” و “ظهیر” را که در مقبره الشعرا دفن شده ‏اند نگاشته است، نامی از این مکان نبرده است. قدیمی‏ترین کتابی که نام مقبره ‏الشعرا واقع در محله‏ سرخاب را دارد، “نزهه القلوب” اثر “حمدالله مستوفی” است که در سال ۷۴۰ هجری قمری تالیف شده و همچنین تاریخ گزیده‏ او که در سال ۷۳۰ هجری قمری تالیف گردیده است.

مقبره ‏الشعرا در گذشته با اسامی “حظیره الشعرا” و “حظیره القضاه”، “قبرستان سرخاب” نیز نامیده می‏شده است. نویسندگان و محققان بسیاری با تحقیق زیاد در مورد محل واقعی مقبره‏ الشعرا این مطلب را تائید کرده اند که بر اثر زلزله‏ های پیاپی از این مقبره اثری به جای نمانده است و نمی‏توان محل دقیق آن را تعیین نمود. “طباطبایی” صاحب کتاب “اولاد اطهار” که در سال ۱۲۹۴ هجری قمری تالیف شده، نوشته است که به علت زلزله‏ های بسیار مخصوصاً زلزله‏‏ سال ۱۱۹۳ هجری قمری آثاری از آن به جای نمانده است. محقق بزرگوارجناب آقای “عزیز دولت‏ آبادی” در مقاله‏ “زلزله های تبریز” درباره‏ مزارات مقبره الشعرا نوشته‏ اند : “با کمال تاسف از مزارات شهریاران شعر و ادب فارسی مثل خاقانی شروانی، اسدی طوسی، ظهیر فاریابی، مجیرالدین بیلقانی، حکیم قطران تبریزی، شاهپور بن محمد اشهری سبزواری، خواجه همام تبریزی و ….. کوچکترین نشانه و اثری نمی‏یابید”.

 

معروف‏ترین افراد دفن شده در مقبره‏ الشعرای تبریز، عبارتند از: “اسدی طوسی”، “قطران تبریزی”، “مجیرالدین بیلقانی”، “خاقانی شیروانی”، “ظهیرالدین فارابی”، “شاپور نیشاپوری”، “شمس ‏الدین سجاسی”، “ذوالفقار شروانی”، “همام تبریزی”، “مانی شیرازی”، “شکیبی تبریزی” و “سید محمد حسین شهریار”. همچنین قبر شهید میرزا علی ثقه ‏الاسلام در این مکان قرار دارد.

مطالب مرتبط: