نوبر

“محله‏ نوبر” از محلات قدیمی و اعیان‏ نشین شهر تبریز است که اهالی آن از بازگانان، مالکین، کارمندان دولت و انقلابیون مشروطه‏ خواه بودند. نادرمیرزا در مورد این محله چنین می‏نویسد: ” کویی است بس بزرگ و به جنوب شهر افتاده مردمی بسیار و بیشتر با ثروت و اهل تجارت می‏باشند.”

این محله در جنوب شهر از شرق به “محله مارالان”، از غرب به “محله چرنداب“، از شمال به “محله میارمیار” و از جنوب به “یانوغ داغ” محدود است. در بخشی از قسمت شرقی آن محوطه‏ باغشمال است و دو خیابان آزادی از شرق به غرب و خیابان ۱۷ شهریور و ارتش این محله را به چند بخش تقسیم کرده است. این محله یکی از درب‌های تاریخی تبریز از هشت درب تبریز را داشته که به “درب نوبر” معروف بوده است. در گذشته هر کدام از کوی‌های این محله دروازه‌ای داشتند که در هنگام ناامنی و آشوب بسته می‌شدند. از کوچه‌های قدیمی این محله می توان به “مقصودیه“، “عزب دفترلر”، “سیدلر”، “حاج اسماعیل”، “نصرت نظام”، “کردائغلی” و “مشیر دفتر” اشاره کرد.