صاحب الامر

در جانب شرقی میدان صاحب‌آباد انتهای خیابان دارائی، در خیابان شکلی، مسجدی معروف به مقام صاحب‌الامر وجود دارد که به دستور “شاه طهماسب اول” ساخته شد اما در سال ۱۰۴۵ هجری قمری به وسیله‏ سپاهیان سلطان مراد چهارم تخریب و پس از عقب‏ نشینی عثمانیان دوباره آباد شد اما از زلزله‏ی شدید سال ۱۱۹۳ هجری قمری نیز در امان نبود و مجدداً فرو ریخت و در سال  هجری قمری۱۲۰۸ به وسیله‏ “جعفرقلی خان دنبلی” ملقب به “باتمانقلیچ” پسر “احمد خان” دوباره ساخته شد. در سال ۱۲۶۶ هجری قمری ، “میرزا علی اکبر خان” مترجم کنسولگری روس که مردی ثروتمند بود به آئینه‏ بندی قسمتی از بقعه و دهلیز و تعمیرات آن اقدام کرد و صحن و مدرسه کنونی را احداث و موقوفاتی برای آنها تعیین نمود.

در سال ۱۲۶۵ هجری قمری حادثه ‏ای در این مسجد روی داده است که مورد توجه و علاقه‏ مردم قرار گرفته است. شرح مختصر اینحادثه را در بخش سفیدخوانی تاریخ مسجد صاحب الامر مطالعه نمایید.

بلندی طاق مرمری مدخل دهلیز یا کفش‏کن که نظر هر بیننده‌ای را به خود جلب می‏کند ۵/۳ متر است. این طاق از ۳ قطعه سنگ ترکیب یافته است، ۲ پایه و یک طاق بزرگ یکپارچه به عرض ۲۲۰ و بلندی ۱۷۵ سانتی متر. بلندی پایه‌ها ۱۷۵ و عرض آنها ۳۲ سانتی متر است. سطح بیرونی طاق و پایه‏ ها را گل و بوته و اسلیمی و ختائی برجسته‏ی دل انگیزی پوشانده است و فقط در بالای طاق، عبارت «بسم الله الرحمن الرحیم» در وسط ترنج بیضی شکل منکسری به خط ثلث نقر گردیده است. سنگ‏نبشته‏ی مرمرینی که در جانب شمالی این طاق روی دیوار نصب شده ۴۰ سانتیمتر بلندی ۱۲۰و سانتیمتر عرض دارد. بلندی طاق مرمری مدخل بقعه ۳ متر و عرض آن ۱۸۰ سانتیمتر است. این طاق نیز سه پارچه است، دو پایه و یک طاق. بلندی پایه‏ ها ۱۵۰ و عرض آنها ۳۰ سانتیمتر است که قسمت اصلی طاق برروی آنها استوار شده است. دیوارهای داخلی بقعه یا مسجد، تزئینات متعددی همچون کتیبه‌های برنزی برجسته دارد و وسط بقعه، صندوق چوبی مشبکی گذاشته‌اند که زیر آن قبری وجود ندارد.

در محل مسجد صاحب‌الامر و در سال ۱۳۸۰ از جانب میراث فرهنگی استان، “موزه‏ کتابت و قرآن” افتتاح شد.برای دیدن تصویر پانوراما مسجد صاحب الامر کلیک کنید.